Backlog Chronicles 2025: Oudere games die ik eindelijk gespeeld heb – Part 1

 

In 2025 heb ik niet alleen games uit 2025 gespeeld, maar ook titels uit 2024 en ouder. In deze blog wil ik kort de games opnoemen die ik in 2025 heb uitgespeeld, maar die al eerder zijn uitgekomen. Dit zijn dus games uit mijn 'backlog'. Ja, ik weet dat ik een beetje laat ben, maar zoals ik in mijn vorige blog al uitlegde, had ik door privéomstandigheden niet eerder de tijd om hieraan te werken.

 

Ik heb deze blog in twee blokken verdeeld: eerst bespreek ik kort de games waar ik snel mee ben gestopt omdat ik ze niets vond, daarna benoem ik de overige games. Om de blog niet te lang te maken, heb ik deze opgesplitst in twee delen.

 

Laat ik beginnen met de games waar ik snel mee ben gestopt. Hier zal ik niet diep op ingaan en ik heb er dan ook geen review over geschreven. In totaal waren er drie games waarbij ik echt dacht: dit is totaal niets voor mij.

De eerste is Fobia: St. Dinfna Hotel. Deze had ik gekocht voor de PlayStation 5; na het zien van de trailer leek me dit een leuke horrorgame. Helaas was ik er na een uurtje al op uitgekeken. Hoewel ik een liefhebber van horror ben en kleine, onbekende studio’s graag een kans geef, was dit het simpelweg niet voor mij.

De tweede game waar ik na twee uur mee stopte, is The Lord of the Rings: Gollum op de Xbox Series X. Het leek me juist leuk om het verhaal eens vanuit Gollums kant te zien, maar vanaf het begin dacht ik al: wat is dit voor een game? Het idee was goed, maar ik vond het spel onder andere te donker. Vaak kon ik niet zien waar ik heen moest, wat behoorlijk frustreerde. Ook de presentatie en alles eromheen spraken me totaal niet aan.

De laatste game waar ik snel mee stopte, was Gear.Club Unlimited op de Nintendo Switch. Deze viel direct tegen door de lage framerate, iets waar ik normaal gesproken niet snel over val. Het leek wel alsof de game aan alle kanten haperde. Bovendien voelde het meer aan als een simpele mobiele game die was overgezet naar de Switch, dan als een volwaardige racegame. 

Dit waren de games waar ik snel mee ben gestopt; niet heel spannend of bijzonder, maar nu wil ik graag de games benoemen die ik wél heb uitgespeeld. Van sommige heb ik ook een review geschreven. In totaal heb ik 31 games uit mijn backlog weggewerkt. Om het leuker te maken, behandel ik deze in de vorm van een countdown. Ik probeer het niet te uitgebreid te doen, maar ik vermeld bij elke game het systeem en plaats een link naar de review, mocht die er zijn. In dit eerste deel behandel ik de nummers 31 t/m 21.

 

31. Atari Vault (PC/Steam)

Atari Vault is een leuke collectie van klassieke Atari-games, voornamelijk arcadetitels. Echter, in tegenstelling tot Atari 50: The Anniversary Celebration, is dit een behoorlijke tegenvaller. Ik had deze jaren geleden al in de sale gekocht maar nooit gespeeld. Om heel eerlijk te zijn, is deze collectie geen echte aanrader.

 

30. Isonzo (Xbox Series X)

Isonzo: Italian Front is een first-person shooter van Nederlandse bodem, gericht op realisme en gebaseerd op gebeurtenissen uit de Eerste Wereldoorlog. Waar ik hun eerdere game, Tannenberg, nog een geweldig concept vond, was Isonzo voor mij een teleurstelling. De trage gameplay en het feit dat je lang op een bepaald punt blijft hangen door het grote aantal levens, maken het er niet leuker op, of je nu de aanvaller of de verdediger bent. Wil je meer weten over deze shooter? Klik dan hier voor mijn volledigereview!

29. DreamWorks All-Star Kart Racing (Nintendo Switch)

Deze racegame kun je goed vergelijken met titels als Mario Kart en de Sonic-racegames. Als liefhebber van dit genre leek het me leuk om eens een ander soort kartgame te proberen. Het sprak me vooral aan om met andere personages en door nieuwe levels te racen. Helaas wist het spel me op bijna geen enkel punt te overtuigen. Wil je meer weten over deze game? Klik dan hier voor mijn volledige review!

 

28. Tiger-Heli (Steam Deck)

Toen ik deze game in de Steam Store in de aanbieding zag staan voor €0,99, wilde ik hem meteen hebben. Ik heb de NES-versie als kind namelijk helemaal grijs gespeeld en heb er goede herinneringen aan. Deze versie is gebaseerd op de arcadeversie en dat merk je meteen: hij loopt vloeiender en ziet er grafisch mooier uit. Wel is de game behoorlijk pittig. Zelfs op 'Easy' met verschillende hulpmiddelen kwam ik niet verder dan level 2. Het vreemde is dat ik op de standaard 'Hard'-modus verder kwam dan op 'Easy'. De game heeft geen story- of save-modus; de levels worden op een gegeven moment herhaald en de moeilijkheidsgraad loopt op. Heel af en toe start ik hem nog eens op, maar ik zou de NES-versie sneller opnieuw oppakken dan deze.

 

27. Tunic (Nintendo Switch)

Tunic is een prima game die veel weg heeft van de klassieke The Legend of Zelda op de NES. Niet alleen het uiterlijk lijkt erop, maar ook de gameplay. Het is een vrij pittige indiegame, maar gelukkig kun je veel instellingen aanpassen om het jezelf makkelijker te maken. Je strandt op een eiland en gaat op verkenning uit; de wereld is zo opgebouwd dat je pas bepaalde gebieden in kunt zodra je een nieuwe vaardigheid hebt geleerd. Het is veel zoekwerk en er zijn uiteindelijk twee verschillende eindes. Het was leuk om eens gespeeld te hebben, maar voor mij heeft de game weinig herspeelwaarde.

 

26. Ikai (PlayStation 4)

Ik kocht deze game in de sale voor €4,99. Om eerlijk te zijn: dat had de normale prijs moeten zijn, niet de actieprijs. Het is een vrij korte game en alles eromheen is saai en slecht uitgewerkt. Het leek me een leuke horrorgame en ik kan best door een matige presentatie heen kijken, maar deze game is het op alle punten net niet. Als je kijkt naar hoe de game oogt en speelt, lijkt het eerder op een titel voor de PlayStation 2 of vroege PlayStation 3, in plaats van een PS4-game.

 

25. Call of Juarez: Gunslinger (Steam Deck)

Dit is een first-person shooter in het Wilde Westen, gemaakt door Ubisoft. Ik heb deze game ooit gratis geclaimd en wist dat het een wat oudere titel was. Voor die tijd zag het er niet verkeerd uit en de gameplay speelt lekker weg. Wel merkte ik dat de game op de Steam Deck standaard niet helemaal lekker liep; vreemd genoeg haperden alleen de tussenfilmpjes. De gameplay zelf had soms last van bugs, vooral tijdens het duelleren, maar verder was het een leuke ervaring. Ook hierbij geldt: leuk om eens gespeeld te hebben, maar niet voor herhaling vatbaar.

 

24. Helldivers 2 (PlayStation 5)

Helldivers 2 is een multiplayer-only shooter, ook wel bekend als een Live Service-game. In tegenstelling tot veel gratis games in dit genre, is dit een betaalde titel. Ik las er veel goede dingen over en ook mensen in mijn Discord speelden het fanatiek. Vorig jaar heb ik de game gekocht en een paar avonden met veel plezier online gespeeld. Het idee is leuk, maar het was uiteindelijk niet helemaal mijn ding. Misschien komt het door mijn leeftijd, maar tegenwoordig speel ik liever singleplayer-games op mijn eigen tempo dan games die je eigenlijk dagelijks moet bijhouden.

Wat is een Live Service-game? Dit zijn games die na release continu worden ondersteund met updates en nieuwe content, zoals personages of maps, om spelers jarenlang betrokken te houden. Inkomsten worden vaak gegenereerd via seizoenspassen of microtransacties.

 

23. Sonic Frontiers (Xbox Series X)

Sonic Frontiers kwam uit in 2022 en was na jaren eindelijk weer een grote 3D-Sonic-game. De game heeft een grote open wereld die je vrij kunt verkennen, afgewisseld met traditionele 2D- en 3D-levels. Grafisch ziet het er goed uit, maar de muziek is absoluut het hoogtepunt. Helaas voelde de open wereld voor mij persoonlijk wat saai aan. Ook vond ik het frustrerend dat je bij een mislukt baasgevecht vaak veel opnieuw moest doen. Je wordt bovendien gedwongen de wereld grondig te verkennen om sterker te worden. Klik hiervoor mijn volledige review!

 

22. Age of Mythology: Retold (PC)

Dit is de remake van de klassieker uit 2002. Hoewel er in 2014 al een Extended Edition verscheen, is Retold een volledige remake. Verbeterpunten zijn goed aangepakt en het spel heeft na 22 jaar nog steeds een enorme replay-waarde. Waar de graphics een enorme sprong vooruit hebben gemaakt, vind ik de voice-acting helaas een achteruitgang. De gameplay voelt echter beter dan het origineel en is ook voor nieuwkomers goed op te pakken. Klik hier voor mijn uitgebreide review!

 

21. Super Mario RPG (Nintendo Switch)

Deze game is een remake van Super Mario RPG: Legend of the Seven Stars uit 1996. Het origineel kwam destijds niet officieel uit in Europa, al was het later wel speelbaar via de Wii eShop of de SNES Mini. De remake heeft een flinke grafische upgrade gekregen en bevat vernieuwende elementen, terwijl het klassieke gevoel behouden blijft. De gameplay is een typische RPG (turn-based gevechten). Hoewel het begint als een standaard "red de prinses"-verhaal, slaat de game later een heel andere weg in. Een unieke Mario-ervaring, al hoef ik hem na één keer uitspelen niet direct weer te spelen. Klik hier voor mijn volledige review!

Dan zijn we voor nu aangekomen aan het einde van deze eerste part, in Part 2 van “Backlog Chronicles 2025: Oudere games die ik eindelijk gespeeld heb”, zal ik verder gaan en behandel ik de nummers 20 t/m 1. Later zal ik ook nog een blog schrijven in dezelfde stijl, maar dan met de games die wel in 2025 zijn uitgekomen, en die ik gespeeld heb.

Dat was het voor deze keer. Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen; ik vond het in ieder geval fijn om dit met jullie te delen. Laat me gerust in de reacties weten hoe jullie hierover denken. Heb je vragen, suggesties of een leuk idee voor een volgende blog? Laat het dan ook weten! Mocht je blog, review of video meer willen missen? Volg mij dan ook nu heel makkelijk via mijn Whatsapp kanaal.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer.