Beter Laat Dan Nooit: Games uit 2025 die ik heb uitgespeeld

 

Na twee blogs over de "Backlog Chronicles 2025: Oudere games die ik eindelijk gespeeld heb" te hebben geschreven, is het nu tijd om het te hebben over games uit 2025 die ik ook daadwerkelijk in 2025 heb gespeeld. Ik heb maar liefst dertien games en drie DLC’s uitgespeeld. Net als bij de vorige twee blogs verdeel ik deze in een soort countdown. Ik vermeld er ook weer netjes bij of ik over een game een review heb geschreven; mocht dat het geval zijn, dan link ik deze er natuurlijk bij.

Voor ik begin: deze lijst is, net als mijn andere blogs, gebaseerd op mijn persoonlijke mening. Mocht je het niet met me eens zijn, dan is dat helemaal niet erg. Laat juist in de reacties weten welke games jij tof vond en wat voor jou de 'Game of the Year' was.

Tot slot wil ik het nog even hebben over Clair Obscur: Expedition 33. Ik heb deze geprobeerd, maar ben na twee uur gestopt; het was simpelweg niet mijn soort game. Ik had er vanaf het begin al weinig mee, en hoewel ik weet dat twee uur voor een RPG erg kort is, heb ik hem voor nu aan de kant gelegd. Wie weet geef ik de game ooit nog een tweede kans, maar op dit moment vond ik het niets. Maar goed, dat gezegd hebbende: laten we beginnen met de drie DLC's die ik heb gespeeld!

 

3. Assassin's Creed Mirage: Valley of Memory (Xbox Series X)

Assassin's Creed Mirage keerde na drie extreem grote delen weer een beetje terug naar zijn roots, en dat vond ik een verademing. Op 6 oktober 2025 maakte Ubisoft bekend dat de game ter gelegenheid van de tweede verjaardag een gratis DLC zou ontvangen, genaamd Valley of Memory. Op 18 november 2025 konden we ermee aan de slag en ik moet zeggen dat deze DLC best goed wegspeelt. Er zijn leuke vernieuwingen toegepast en het verhaal sluit goed aan bij de hoofdgame. Het gaat over de jeugd van Basim en de zoektocht naar wat er met zijn vader is gebeurd. Ik weet dat er wat kritiek was, mede vanwege de financiering van deze uitbreiding, maar dat wil niet zeggen dat de DLC niet de moeite waard is. Ik heb hier een aparte review over geschreven; mocht je deze willen lezen, klik dan hier.

 

2. Indiana Jones and The Great Circle: The Order of the Giants (Xbox Series X)

Op het moment dat ik dit schrijf, is The Order of the Giants de eerste en enige DLC voor Indiana Jones and the Great Circle. In deze uitbreiding onderzoekt Indiana Jones in Rome het geheim van de reuzen. Hiervoor reis je voornamelijk door de catacomben en riolen van de stad. De DLC is kort, maar voelt wel als een goede aanvulling. De hoofdgame vond ik geweldig; dat was voor mij zelfs de 'Game of the Year' van 2024. Mocht je meer willen weten over deze DLC, klik dan hier voor mijn volledige review.

 

1. Assassin's Creed Shadows: Claws of Awaji (PlayStation 5)

Mensen die me kennen, weten dat ik een liefhebber ben van het oude Japan en de Japanse cultuur, ook al ben ik er nog nooit geweest. Toen Assassin's Creed Shadows werd aangekondigd was ik enorm blij, want eindelijk kwam er een deel dat zich daar afspeelde. De hoofdgame vond ik al heel bijzonder en ik vroeg me af of de DLC dit kon overtreffen. Na het einde van de main game wist je dat er een vervolg zou komen, en dat hebben ze voor mijn gevoel ook echt geleverd. Deze DLC past perfect bij het verhaal en het eiland Awaji was erg mooi om te verkennen. Ook zijn er nieuwe elementen toegevoegd waardoor het vernieuwend aanvoelt. Mocht je meer willen weten over deze DLC, klik dan hier voor mijn volledige review.

 

Dat waren in het kort de DLC's uit 2025. Wel heel apart dat twee van de drie uitbreidingen voor een Assassin’s Creed-game waren! Voor ik overga naar mijn definitieve lijst met games van 2025, nog even een kleine kanttekening. Ik meldde net al dat Indiana Jones voor mij de 'Game of the Year' van 2024 was. Mocht je die lijst van 2024 willen bekijken? Daar heb ik, in plaats van een blog, een video over gemaakt. Mocht je deze willen zien, klik dan hier.

Dat gezegd hebbende: laten we snel doorgaan met de games van 2025. Ik begin zoals gewoonlijk weer bij de minst favoriete game en werk zo toe naar mijn persoonlijke winnaar!

 

13. Retro Classics (Xbox Series X)

Retro Classics is een streamingdienst en gamecollectie die op 21 mei 2025 werd gelanceerd als onderdeel van een samenwerking tussen Xbox Game Studios en Antstream Arcade. Deze service is exclusief voor Xbox-consoles en pc. Het belangrijkste punt van kritiek sinds de release is dat de games uitsluitend gestreamd kunnen worden. Je kunt de individuele spellen dus niet lokaal installeren, wat betekent dat een stabiele internetverbinding noodzakelijk is om input-lag te voorkomen. Ik heb deze collectie via Xbox Game Pass gespeeld, aangezien hij daar direct op beschikbaar was. Ik ben blij dat hij in de Pass zat, want hoewel ik het idee leuk vond, viel de uitwerking me helaas tegen. Je krijgt direct toegang tot een bibliotheek van meer dan vijftig gerestaureerde klassiekers, voornamelijk uit de rijke historie van Activision, Blizzard en Sierra. Dit zijn games die in het verleden op de Atari 2600, Amiga, Super Nintendo en zelfs de eerste PlayStation zijn uitgekomen.

 

12. The Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered (Xbox Series X)

Ik zal heel eerlijk zijn: ik heb de originele Oblivion nooit gespeeld. De eerste Elder Scrolls-game die ik speelde, was Skyrim. Omdat ik Skyrim erg leuk vond en er nu een remaster van Oblivion verscheen die ook nog eens direct op Game Pass stond, wilde ik deze een kans geven. Ik heb de game zo'n tien uur gespeeld, maar ik kwam er niet in. Of het nu het verhaal was of dat het toch te verouderd aanvoelde, ik weet het niet, maar persoonlijk vond ik op alle punten Skyrim gewoon leuker. Omdat ik de game niet volledig heb uitgespeeld, heb ik er ook geen review over geschreven. Ik weet dat het een klassieker is, maar helaas niet een die mij ligt. Misschien had ik het leuker gevonden als ik het origineel bij de release had gespeeld, maar helaas.

 

11. Little Nightmares 3 (PlayStation 5)

Een van de games waar ik vorig jaar echt naar uitkeek, was Little Nightmares 3. Ik heb de eerste twee delen met ontzettend veel plezier gespeeld en de trailers van het derde deel spraken me enorm aan. Ik wist dat de originele makers niet meer betrokken waren, omdat die studio was overgenomen en de rechten bij Bandai Namco lagen. Desondanks begon ik er met een neutrale blik aan, maar ik moet zeggen: je merkt het verschil meteen. Het is geen verkeerde game, maar je voelt de hele tijd dat het anders is, waardoor dit voor mij de minste uit de serie is. Wat ik er precies goed en minder goed aan vond, lees je in mijn review; klik daarvoor hier.

 

10. Gears of War: Reloaded (Xbox Series X)

Een van de redenen dat ik ooit een Xbox 360 heb gekocht, was de game Gears of War. Hoewel ik inmiddels ook een groot liefhebber van de Halo-games ben, was Gears de doorslaggevende factor. Het was misschien niet de eerste game die ik erop speelde, maar wel een van de allereerste. Ik had de console al gekocht, maar de game zelf kwam een week later pas met de post binnen. Goed, Gears of War was toen al een geweldige game, en om deze nu in 4K te kunnen spelen is natuurlijk top. Echter moet ik er wel bij zeggen dat deze versie verre van perfect is. Gears of War: Reloaded is namelijk gewoon een remaster van Gears of War: Ultimate Edition voor de Xbox One, wat op zichzelf ook al een remaster was. Eigenlijk is dit dus een remaster van een remaster. Dit merk je helaas de hele game door en de release bevatte zelfs bugs die in de Ultimate Edition niet voorkwamen. Wat ik er precies van vond, heb ik opgeschreven in mijn review; klik hier om deze te lezen.

9. Ninja Gaiden 2 Black (Xbox Series X)

In een ver verleden heb ik Ninja Gaiden Sigma op de PlayStation 3 gespeeld; ik vond het concept leuk en heb de game destijds met plezier uitgespeeld. Echter heb ik daarna nooit meer een Ninja Gaiden-game aangeraakt, op Ninja Warrior voor de Nintendo Entertainment System (NES) na dan. Toen Ninja Gaiden 4 werd aangekondigd, werd er ook een remaster van het tweede deel onthuld. Het leuke was dat deze game direct vanaf de release te spelen was via Xbox Game Pass, voor mij de ideale reden om de serie weer eens op te pakken. Ik moet zeggen dat het een uitdagende game is, maar gelukkig is er in dit deel ook rekening gehouden met nieuwkomers. Natuurlijk heb ik over deze game een review geschreven; klik hier om deze te lezen.

 

8. Keeper (Xbox Series X)

Soms heb je van die games die er bizar uitzien, maar eigenlijk heel uniek zijn. Keeper is zo’n game waarin de makers een verhaal vertellen zonder tekst of woorden. De kracht van dit spel zit hem voornamelijk in de audiovisuele presentatie: de muziek en de manier waarop het gepresenteerd wordt. De muziek is op een heel eigenzinnige manier gecomponeerd en grafisch lijkt het spel bij vlagen op een schilderij dat tot leven komt. Hoewel ik veel over de game kan vertellen, is dit een titel die je gewoon zelf moet ervaren. Ik ben heel eerlijk: had de game niet op Game Pass gestaan, dan weet ik niet of ik hem direct bij de release had gespeeld. Wil je meer weten over deze game? Klik dan hier voor mijn review!

 

7. Out of Sight (Xbox Series X)

Ook deze game heb ik op de Xbox gespeeld. In 2025 heb ik best veel titels op dit platform versleten, mede door de Game Pass. Een game die ik echter digitaal heb aangeschaft, was Out of Sight. Ik koos voor de Xbox-versie omdat ik mijn Microsoft Rewards-punten kon inleveren, waardoor de game onder de streep slechts €1,29 kostte. Toen mijn vrouw me over dit spel vertelde, moest ik direct denken aan Among the Sleep. Dat is niet zo gek, want beide zijn horrorgames die de traumatische ervaring van een kind vertellen. Out of Sight gaat over een meisje dat blind is, maar via haar teddybeer toch kan zien. Hoewel de kracht van deze game vooral in de gameplay en het verhaal zit, is de speelduur erg kort. Ondanks dat het een korte ervaring was, vond ik het een heel bijzondere game en ben ik blij dat mijn vrouw dit onder mijn aandacht heeft gebracht. Ben je nieuwsgierig geworden? Klik dan hier om mijn volledige review te lezen.

 

6. South of Midnight (Xbox Series X)

Tja, nog een game die ik op de Xbox Series X heb gespeeld, maar dit keer wel via Xbox Game Pass. Ik zal eerlijk zijn: toen ik de eerste teaser van South of Midnight zag, was ik niet echt onder de indruk. Sterker nog, het was een game die in eerste instantie totaal niet mijn aandacht trok. Vlak voor de release zag ik echter twee trailers die mijn kijk op het spel volledig veranderden. Ik heb de game uiteindelijk gespeeld en ik moet zeggen: het was een topervaring. Van de gameplay tot het verhaal; de hele game heeft me van begin tot eind verrast. Het is heel anders dan wat je normaal zou verwachten en dat maakt het een bijzondere titel. Natuurlijk heb ik over deze game een review geschreven; klik hier om deze te lezen.

5. Assassin’s Creed Shadows (PlayStation 5)

Dat ik al jaren een liefhebber ben van de Assassin’s Creed-serie is geen geheim. Zoals ik eerder in deze blog al noemde, was ik erg blij toen Ubisoft eindelijk met een deel kwam dat zich in het oude Japan afspeelde. De makers hebben ervoor gekozen om het verhaal te vertellen via twee speelbare personages die elk op een andere manier te werk gaan. Hierdoor speelt het spel heel anders dan wanneer je maar één personage hebt, wat het voor mij leuker en uitdagender maakte dan bijvoorbeeld Valhalla. Elk personage heeft sterke en zwakke punten, waardoor je ze allebei echt nodig hebt. Ik kan nog veel meer vertellen over deze game, maar ik geef jullie liever de link naar mijn review; daar ga ik natuurlijk veel dieper op de details in. Klik hier als je deze wilt lezen.

 

4. Hollow Knight: Silksong (Xbox Series X)

De eerste Hollow Knight was een heel aparte indiegame: een 2D-soulslike met een metroidvania-sausje. Die combinatie maakte het een uitdagende, maar soms ook frustrerende ervaring. Hollow Knight: Silksong doet daar voor mijn gevoel nog een schepje bovenop. Ik weet nog dat ik de eerste game met veel moeite en gevloek heb uitgespeeld. Om de een of andere reden vond ik Silksong echter nog moeilijker, waardoor ik hem uiteindelijk niet heb weten uit te spelen. Ik zat heel lang vast bij een baas die ik maar niet verslagen kreeg. Dat ik de game niet heb voltooid, wil overigens niet zeggen dat ik hem niets vond; hij staat immers op de vierde plaats in mijn lijst van 2025. En geloof het of niet: ik heb ook van deze game een review geschreven. Mocht je deze willen lezen, klik dan hier.

 

3. Doom: The Dark Ages (Xbox Series X)

Mensen die me al langer kennen, weten dat ik een groot liefhebber ben van Doom. Sinds de reboot van 2016 ben ik zelfs meer fan geworden van de nieuwe reeks dan van de klassieke games. Waar ik vijftien jaar geleden voornamelijk shooters speelde, is dat tegenwoordig wat minder, maar Doom blijf ik vet vinden. Het is zo’n shooter waarbij je niet veel hoeft na te denken en waar de kracht van de gameplay echt in de gevechten zelf zit. Doom: The Dark Ages bevat indrukwekkende nieuwe wapens en stevige actie. Naast het bekende rennen en schieten hebben ze nu ook een cybernetische draak voor luchtgevechten en een bestuurbare Atlan-mech toegevoegd. Dit soort elementen zorgt ervoor dat de game vernieuwend en afwisselend aanvoelt. Hoewel dit zeker niet verkeerd is, vind ik deze game persoonlijk de minste van de drie moderne delen, maar dat komt vooral omdat Eternal de lat simpelweg erg hoog heeft gelegd. Wil je meer weten? Klik dan hier voor mijn review!

 

2. Mafia: The Old Country (PlayStation 5)

Mafia is een serie die al jaren meegaat, maar desondanks niet veel delen kent. Ik heb de reeks via een vriend leren kennen, die de Trilogy-box voor de PlayStation 4 voor mijn verjaardag kocht. Mafia: The Old Country is de vierde game in de serie, maar staat vooraan in de tijdlijn; een prequel dus. Mocht je de oude games niet hebben gespeeld, dan is dat geen enkel probleem. De game speelt lekker weg, heeft een sterk verhaal en houdt de spanning er goed in. Hoewel deze misschien niet zo iconisch is als het eerste deel, is het absoluut een game die de moeite waard is. Het is geen superlang spel, maar daar was de prijs bij de release dan ook naar. Natuurlijk heb ik over deze game een review geschreven; klik hier om deze te lezen.

 

1. Silent Hill f (PlayStation 5)

Er kan maar één winnaar zijn, en van de dertien games die ik in 2025 heb gespeeld, is Silent Hill f voor mij de absolute nummer één. Het is een horrorgame die losstaat van de voorgaande delen. Omdat het zich afspeelt in het Japan van de jaren '60, kun je dit deel prima spelen zonder voorkennis van de serie. Fans weten dat er een flink gat zat tussen de laatste releases, mede door de bekende ruzie tussen Kojima en Konami (waardoor P.T. helaas nooit een volledige game werd). Na de gratis ervaring The Short Message en de remake van deel 2, hebben we nu eindelijk weer een compleet nieuwe game met een uniek verhaal. Konami heeft een risico genomen door flink af te wijken van de bekende formule, en voor mijn gevoel heeft dit heel goed uitgepakt. De game hield me van begin tot eind in zijn greep met een constante spanning en heftige momenten. Wil je meer weten over Silent Hill f? Lees dan hier mijn volledige review!

Dat was het voor deze keer! Binnenkort verschijnt er weer een nieuwe blog, maar waar die over gaat, houd ik nog even geheim. Hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen; ik vond het in ieder geval fijn om dit met jullie te delen. Laat me in de reacties gerust weten hoe jullie hierover denken. Heb je vragen, suggesties of een leuk idee voor een volgende blog? Laat het dan ook zeker weten!

Wil je geen blog, review of video meer missen? Volg me dan heel eenvoudig via mijn WhatsApp-kanaal.

Bedankt voor het lezen en tot de volgende keer!